15. Min Mund schall verkündigen Din Gerechtigkeit, däglich Din Heil, de ik nich alle tellen kann.

16. Ik gah umher in den HErrn, HErrn, Sin Kraft, ik sprek alleen grot vun Din Gerechtigkeit.

17. GOtt, Du hest mi vun Jugend up lehrt, darum verkündige ik Dine Wunner. Ps. [9, 2.] [77, 12.]

18. Ok verlat mi nich, GOtt, in dat Öller, wenn ik gries warrn doh, bet ik Din Arm verkündige an Kinneskinner un Din Kraft Alle de, de noch kamen schüllt. v. [9.] Jes. 46, 4. Ps. [103, 2.]

19. GOtt Din Gerechtigkeit is hoch, de Du grote Dinge deihst, GOtt, wokeen is Di gliek? 2. Mos. 8, 10. 15, 11. Jer. 10, 6.

20. Denn Du letst mi veele un grote Angst erfahren un makst mi wedder lebendig un halst mi wedder ut de Deep vun de Eer herup. 1. Sam. 2, 6.

21. Du makst mi heel grot un tröst mi wedder. Ps. [18, 36.]

22. So dank ik Di ok mit Psalterspeel för Din Tru, min GOtt, ik sing Din Lov up de Harp, Du Hillige in Israel!

23. Min Lippen un min Seel, de Du erlöst hest, sünd fröhlich un sprekt grot vun Di. Ps. [103, 2.]

24. Ok makt min Tung däglich Gedichte vun Din Gerechtigkeit, denn schamen möt sik un to Schann warrn, de min Unglück söken doht. Ps. [83, 18.]