8. He ward herrschen vun een See bet an de anner un vun dat Water an bet an dat End vun de Welt. Zach. 9, 10. Matth. [28, 18.]
9. Vör Em ward sik bögen de in de Wüste sünd un sine Fiende ward Stoff licken. Jes. 49, 23.
10. De Könige an de See un up de Inseln ward Geschenke bringen, de Könige ut de Rieke Arabien un Seba ward Gaven toföhrn. Ps. [68, 30.] Jes. 60, 9.
11. Alle Könige ward em anbeden, alle Heiden ward em deenen. Ps. [2, 8.]
12. Denn He ward den Armen un den Elenden retten, de da schrien deiht, de keen Helper hett. Hiob. 36, 15. Ps. [35, 10.]
13. He ward gnädig sin den Lütten un Armen, un de Armen ehr Seelen ward He helpen. Ps. [97, 10.]
14. He ward ehre Seelen ut de Bedregerie un den Frevel erlösen un ehr Blod ward düer achtet warrn vör Em. Ps. [9, 13.]
15. He ward leven un man ward Em vun dat Gold ut Riek Arabien geven un man ward ümmer vör Em beden, däglich ward man Em laven. Offenb. [1, 18.]
16. Uppe Eer, baben up de Bargen ward dat Korn dick stahn, sin Frucht ward bevern as de Libanon un ward grönen in de Städ’ as Gras up Eerden.
17. Sin Namen ward ewiglich blieven, so lang de Sünn besteiht, ward sin Namen up de Nakamen kamen, un ward dörch densülvigen segent sin, alle Heiden ward grot vun em spreken. 1. Mos. 12, 3. 22, 18.