10. Se heeln den Bund mit GOtt nich un wulln nich in Sin Gesetz wandeln.

11. Un vergeten Sine Dahten un Sine Wunner, de He se dahn harr.

12. För ehr Vaders dä He Wunner in Egyptenland, in dat Feld Zoan.

13. He deel de See un leet se dar dörch gahn un sett dat Water as en Muer. 2. Mos. 14, 21. 22.

14. He leid’ se des Dags mit en Wolk un des Nachts mit en hell Füer. 2. Mos. 13, 21.

15. He spalt de Felsen in de Wüste apen un gev se Water de Masse to drinken. 2. Mos. 17, 6. Ps. [105, 41.]

16. Un leet Beeke ut den Felsen fleeten, dat se dal fleeten dän as Waterströme.

17. Noch wieder sündigten se gegen Em, un vertörnten den Högsten in de Wüste,

18. Un versöchen GOtt in ehren Harten, dat se Spies förrern dän för ehre Seelen, 1. Cor. [10, 9.] 4. Mos. 11, 4.

19. Un gegen GOtt reden un sproken: Ja, GOtt schull doch wol en Disch torecht maken künn’ in de Wüste.