50. As He Sin Torn leet fortgahn un ehre Seelen vör den Dod nich schon’ un leet ehr Veeh an de Pest starven; 2. Mos. 9, 6. 9.
51. As He alle Erstgeburt in Egypten slog, de eersten Arven in Ham sin Hütten. 2. Mos. 12, 29.
52. Un leet Sin Volk uttrecken as Schap un föhr se as en Heerde in de Wüste. Ps. [77, 21.]
53. Un He leid se seker, dat se nich bang to sin brukten, awer ehr Fiend bedeck de See. 2. Mos. 14, 19. 22. 27.
54. Un broch se in Sin hillig Grenz, to düssen Barg, den Sin rechte Hand erworben hett. Ps. [80, 16.] [18.]
55. Un verdreev vör se her de Völker un leet ehr dat Arfdeel utdeelen un leet in de Annern ehr Hütten dat Volk Israel wahnen. Ps. [44, 3.]
56. Awer se versöchten un vertörnten GOtt, den Högsten, un heeln Sin Tügnisse nich;
57. Un fulln torügg un verachten Allns, as ehr Vaders un wenden sik torügg, gliek as en losen Bagen, Hos. 7, 16.
58. Un vertörnten Em mit ehr Hochmoth un reizten Em mit ehr Afgötter.
59. Un as GOtt dat hör, war He vertörnt un smeet Israel weg;