12. Du hest sin Waßdom utbred bet an de See un sin Telgen bet an den Strom. 2. Mos. 23, 31.
13. Warum hest Du sin Tun entwei braken, dat em territt Allns, wat vör Di geiht? Ps. [89, 42.] Jes. 5, 5. 6.
14. De willen Swien hebbt em tonicht wöhlt un de willen Thiern hebbt em affreten.
15. GOtt Zebaoth, wend’ Di doch um, kiek vun den Himmel un seh an un besök düssen Wienstock.
16. Un hol em in Bu, den Din rechte Hand plant hett un den Du Di fast utwählt hest. Ps. [78, 54.]
17. Süh darin un schell, dat dat Brennen un Rieten en End’ nehm.
18. Lat Din Hand dat Volk vun Din rechte Hand beschützen un de Lüd, de Du Di fast utwählt hest;
19. So wüllt wi nich vun Di wieken. Lat uns leven, so wüllt wi Din Namen anropen.
20. HErr, GOtt Zebaoth, tröst uns, lat Din Angesicht lüchten, so ward wi wedder gesund.