[112.] Sottisier, Nr. 230; Volksbuch, Nr. 112; Tewfik, Nr. 14 = Tréfái, Nr. 146; Nawadir, S. 31; Griechisch, Nr. 125; Serbisch, S. 39 ff.; Kroatisch, S. 7.
[113.] Volksbuch, Nr. 113; Barker, S. 99 ff.; Sottisier, Nr. 295; Ethé, S. 249 ff.; Nouri, S. 211 ff.; Tréfái, Nr. 111; Nawadir, S. 31; Kuka, S. 218 ff.; Fourberies, Nr. 45; Griechisch, Nr. 58; Serbisch, S. 38; Kroatisch, S. 81.
Gazeau, S. 206; Clouston, Flowers, S. 68; Fourberies, S. 66; Tréfái, S. 22.
Der Schwank ist nur eine Variante einer Erzählung aus Tausend und einer Nacht (übertragen von Henning, Leipzig, 1895 ff., II, S. 77 ff.); vgl. dazu Chauvin, V, S. 159.
[114.] Volksbuch, Nr. 114; Sottisier, Nr. 59; Tréfái, Nr. 112; Nawadir, S. 31; Griechisch, Nr. 59; Serbisch, S. 120.
[115.] Volksbuch, Nr. 115; Nouri, S. 83 ff.; Tréfái, Nr. 113; Nawadir, S. 32; Griechisch, Nr. 60; Serbisch, S. 154.
Köhler, I, S. 498; Clouston, Flowers, S. 69 ff.; Tréfái, S. 83 ff.
Vgl. A. L. Stiefels Abhandlung Der Schwank von den drei Mönchen, die sich den Mund verbrannten in der ZVV, XIII, S. 88 ff. (Arienti, nov. 46; Pauli, Nr. 672; Agricola, Nr. 505; Waldis, Esopus, III, Nr. 90 und A Hundred Mery Talys, Nr. 97). Arienti bietet aber nicht die älteste Darstellung; vielmehr zitiert S. v. Arx, Giovanni Sabadino degli Arienti und seine Porretane, Erlangen, 1909, S. 85 zwei ungefähr dasselbe wie Arientis Novelle erzählende Oktaven aus Luigi Pulcis Morgante, c. 16 (zuerst gedruckt 1482, aber zwischen 1460 und 1470 verfaßt).
[116.] Volksbuch, Nr. 116; Sottisier, Nr. 129; Tréfái, Nr. 114; Mardrus, S. 106 ff.; Nawadir, S. 32.
[117.] Volksbuch, Nr. 117; Barker, S. 100 ff.; Sottisier, Nr. 316; Nouri, S. 33 ff.; Tréfái, Nr. 115; Nawadir, S. 32; Kuka, S. 219; Griechisch, Nr. 87; Serbisch, S. 130 ff.; Kroatisch, S. 66 ff.