Tréfái, S. 22.
[118.] Volksbuch, Nr. 118; Sottisier, Nr. 317; Tréfái, Nr. 116; Nawadir, S. 33; Griechisch, Nr. 88.
[119.] Volksbuch, Nr. 119; Sottisier, Nr. 318; Tréfái, Nr. 117; Nawadir, S. 33; Griechisch, Nr. 89; Serbisch, S. 118.
[120.] Volksbuch, Nr. 120; Barker, S. 101 ff.; Nouri, S. 137 ff.; Tréfái, Nr. 118; Nawadir, S. 33; Fourberies, Nr. 17; Griechisch, Nr. 90.
Clouston, Flowers, S. 68 ff.; Basset, Zenatia, S. 172; Hartmann, S. 64.
[121.] Volksbuch, Nr. 121; Sottisier, Nr. 75 (Schluß); Tewfik, Nr. 45; Tréfái, Nr. 119; Griechisch, Nr. 68; Serbisch, S. 26; Kroatisch, S. 17.
Vgl. oben die Nrn. 49, 46 und 66, ferner unten Nr. 141 und 382.
Eine serbische Erzählung (S. 137 ff.) lautet:
Eines Morgens stand der Hodscha Nasreddin sehr früh auf und wollte in Geschäften ins Dorf gehn. Die Nachbarn hatten sich aber besprochen, sich mit ihm einen kleinen Spaß zu machen. Als er sein Haus verließ, fragten sie ihn: »Wohin gehst du, Hodscha?«