Der Schwank steht schon im Nuzhat al udaba, woraus ihn Basset im Keleti szemle, I, S. 221 übertragen hat, ferner bei Kuka, S. 182, Nr. 85.
[475.] Serbisch, S. 159 ff.
[476.] Serbisch, S. 166.
Tabourot, Contes du Sieur Gaulard, S. 209:
Allans par pays, son homme voulant gagner le beau chemin, trauersa vn chemin semé de pois. A raison dequoy, le sieur Gaulard se mit à crier à gorge desployée contre son homme, et luy disoit: Comment belistre, veux-tu brusler les iambes de mes cheuaux? ne sçais-tu pas bien que mangcant des poix, il y a six sepmaines, ils estoient si chauds qu’ils me bruslerent toute la bouche? Et bien n’auoit-il pas raison?
[477.] Serbisch, S. 169 ff.; Griechisch, Nr. 109; Walawani, S. 153 ff.; G. F. Abbott, Macedonian Folklore, Cambridge, 1903, S. 114 ff. (von »Nasreddin Khodja, the famous fourteenth century wit and sage of Persia«; mit einem Exkurs über das Niesen); Murad, Nr. 7; Pann, S. 329.
Die Geschichte ist identisch mit der bei Henning, Tausend und eine Nacht, XXIII, S. 73 ff. erzählten, wozu man Chauvin, VI, S. 137 vergleiche.
[478.] Serbisch, S. 173.
[479.] Serbisch, S. 176 ff.