er brâhte sorgen âne, die noch bî leide sint,
den künec bî sînen recken heim ze Niderlant.
wie lützel man der mâge dar inne vrœlîche vant!
Wie si nu gevüeren, des kan ich niht gesagen. 1039
man hôrte zallen zîten hie Kriemhilde klagen,
daß ir niemen trôste daß herze noch den muot,
eß entæte Gîselher: der was getriuwe unde guot.
Prünhilt diu schœne mit übermüete saß. A.1040
swaß geweinde Kriemhilt, ummære was ir daß.
sine wart ir guoter triuwen nimmer mê bereit;