seiten si dem künege: vor liebe wart er vreuden rôt.
Dô diu küneginne diu mære rehte ervant, 1438
daß ir bruoder solden komen in daß lant,
dô was ir wol ze muote. si lônde den spilman
mit vil grôßer gâbe: daß was ir êre getân.
Si sprach: ‚nu saget beide, Werbel und Swemlîn, A.1439
welhe mîne vriunde zer hôhzît wellen sîn,
der besten, die wir ladeten her in ditze lant.
nu saget, waß redet Hagene, dô er diu mære bevant?‘
‚Er kom zuo der sprâche an einem morgen vruo: A.1440