Aber was sich hinter der holden Hülle der Schönen verbirgt, das kommt erst nach der Ehe zum Vorschein. Das kann uns der unglückliche kleine Mann erzählen:

Es woar amol a klenner Moan, vi – vallera,

Dar wullt a grußes Weibl hoan, hm, hm, hm.

Doas Weibl wullt ze Boalle giehn,

Dar kleene Moan wullt o mit giehn,

Moan, du mußt drheeme bleib’n,

Du mußt ’n Kinnern Samm’l reib’n.

Und oals de Fro vum Boalle koam,

Da stand ar durt und leckte droan.

Do noahm de Fro ’n Bas’nstiel,