40Den hertog met verstand sprak: ‘myn ziel geve ik niet,
’t is al te dieren pand, om zoe te geven met vliet,
nogtans is myn begeeren wys om in myn land te wezen,
maer myn ziel van hoogen prys hoort toe den heer geprezen.’
41Den hertog verbaesd daer af heeft hem hier op bedogt:
of god my de gratie gaf, dat ’k dan ontslapen mogt!
den leeuw, dagt hy aldaer, is my getrouw zonder staken;
als hy wordt ’t land gewaer, zal hy gerugte maken.
42Den hertog met vrees bevaen sprak tot den vyand Satan:
‘ik ben te vreê, wel aen, maer den leeuw moet met my gaen,