te brengen van stonden aen voor zyn paleis verkoren,
maer had ’t den leeuw niet gedaen, ’s hertogs ziel was verloren.
48Den hertog was verblyd, als hy was uit ’t verdriet,
hy heeft met grooten vlyt zeer neerstiglyk bespied,
vragende zoo overluid nae zyne lieve huisvrouwe.
elk zeide: ‘zy is de bruid en zy zal morgen trouwen.’
49Als een bedelaer in rouw ging hy met zwaer gepeis
met dezen leeuw getrouw liggen voor zyn paleis,
daer zag hy met verdriet veel juffrouwen en heeren,
niemand en kende hem niet, ’t was voor hem groot verzeeren.