hi vant sijn wijf in groten rouwe,
vriendelike dat hise ansprac:
‘wat es u, wel schone vrouwe?’
15‘Die grave heeft mijn ere ghenomen,
daer om ben ic in dit liden;
nemmermeer en mach mi vromen
te slapen here bi uwer siden.’
16‘Dese reise haddic wel moghen derven:
schone wijf, dat willic u vergheven,
mer bi der doot die ic sal sterven