Der Herr und der Friese.
1‘Ic sie die morghensterre breit:
wel op, Vriesken wel ghemeit!
si verlicht ons tot in den trone.
so wie een ghestadich boelken heeft,
hoe node scheit hi van dane!’
2‘Och Vriese, hoe waerdi so versaecht,
doen ghi vast in uws boels armen laecht?
rijc god! noch weet ic raet:
ic hebbe noch vrouwenclederen,