wildi den dach niet melden.’
3‘Och meldic hem niet, rampsalich wijf,
het gaet den jonghelinc aen sijn lijf;
hebdi den schilt, ic hebbe die speer:
daer mede maket u van hier!’
4Die jonghelinc sliep ende hi ontspranc,
die liefste hi in sijn armen nam:
‘en latet u niet so nae ter herten gaen!
ic come noch tavont weder.’
5Die jonghelinc op sijn vale ros trat,