ende lach in uwen armen,
nu ben ic een onwaert gast.
al hebdi mi nu begheven,
noch draghe ic enen hupschen moet.
die liefde bloeijet winter en somer,
dat de coele mei niet en doet.’
4Hi tooch van sinen handen
van goude een vingherlijn:
‘houdt daer, mijn alderliefste,
daer is die trouwe van mijn!