wel droefelic ghinc si doe schreien,
die tranen spronghen haer uten oghen:
‘och, ghedinc mijns!’
4Doen hise so droefelic sach schreien,
doen droefde hem sijn herte binnen,
doen en wilde hi niet langher beien,
hi sprac met enen droeven sinnen:
‘och, ghedinc mijns!’
5Hi nam een mesken in sijn hant,
hi sprac: ‘hout van den bloede mijn!