hi nam aen hare sint Janne te borghe:
die tranen vielen haer in den mont.
‘och, ghedinc mijns!’
8Si stac hem een vingherlijn aen der hant,
dat was al van finen goude,
so waer hi quame in enech lant,
dat hi haers ghedinken soude.
‘och, ghedinc mijns!’
9Die joncfrouwe was hem ghescheiden,
ende si bleef in groten rouwe.