mijn bliven en is hier niet lanc,
met ener schoner vrouwen,
si heeft mijn hert in bedwanc.’
2Hi nam dat maechdeken bi der hant,
al bi der witter hant,
hi leidese op een einde,
daer hi een beddeken vant.
3Daer laghen si twee verborghen
den lieven langhen nacht
van savonts tot den morghen,