daer menich joncfrouken was,
ende daer vant icse alleine
die seer bedroevet was.
mijn groete, si loondes mi,
haer soete woorden bevielen mi.
2‘Mijn moerken is ghestorven,
die mi ten besten riet;
een ander hebbe ic verworven,
des lijdt mijn herte verdriet.