hy riep al bevend: ‘qui va là?‘

maer ’t spook en vraegde daer niet na.

‘mon Dieu!‘ zei Pierlala, sa sa!

‘mon Dieu!‘ zei Pierlala.

9Hy klom van angst op eenen boom,

maer viel weêr op den grond,

en liep van daer in zynen schroom

zoo veel hy loopen kond’;

zag een weerdinneken in haer deur

met eenen witten voorschoot veur: