De Lucht krygt tongen, wort s’lands ondergang gezwooren.
71. Dus deerlyk sneuvelde kartagoos koningin.
Men schrikke, en wachte zich voor d’ongebonde min.
72. Dus maalt de schrikt geheim op Annaas eerbre kaken.
Geen veinzen kan in noot opreghte min verzaken.
73. Des eenen druck, des andern geluck.
Corruptio unius generatio alterius
74. Lieven mogen kyven, maer moeten Lieven blyven.
Amantium irae amoris integratio est.
75. Die licht gelooft wort licht bedrogen.