.... Jeronimus dicit: Mulier est janua dyaboli, via iniquitatis, scorpionis percussio, nocivumque genus, quod gentes ferreas et mentes castissimas libidine domat. Unde metrista de arte ejus:
O quam sincerum cor polluit
O quam forte merum, sed fortior
Heu jam presbiterum laqueo ligat
Et capit armigerum, si non fugit,
Cum populo clerum stultum facit
Quantumcunque ferum cor mitigat
Non timet orbis herum, sed deicit
Cordibus in veterum facit ignes
Sepe senem puerum fatuum facit
O quam mortiferum volnus facit
Virus pestiferum tibi porrigit
Ad foveas scelerum stultos trahit
Perditio rerum que (quod?) fit, facit
Consilium procerum jam dissipat
Ignoro numerum quos destruit
Hunc reputo miserum quem decipit
Ade mortiferum pomum dedit
David et Homerum decepit (l. deceperat)
Et Salomonaticum[86] stultum fecit (l. facit)
Infringit verum falsum simul
In scoriam cinerum[87] Troyam dedit
Corpus sincerum putridum facit
Et ditem clerum depauperat
Cunctorum scelerum fraudatrix
Non tibi sit mirum si te domat
ars mulierum
Ecce quanta mala facit ars mulierum, quocunque modo hoc vocabulum ars sumatur, sive latine sive theutonice.....
Auf das Viridarium clericorum folgt von anderer Hand:
Prosperitas rerum, series longinqua dierum,
Preterit absque mora, mortis dum venerit hora.
Si fueris dives, fortis pulcherve, quid inde?
Si dominus mundi, rex sive papa[88], quid inde?
Si prior aut abbas fueris presulve, quid inde?
Tam cito pretereunt hec omnia, quod nichil inde.
Sola manent merita, quia glorificabimur inde.
Vir[89], videas quid tu[90] jubeas, dum[91] magnus haberis,
Et caveas[92] ne forte ruas, dum[93] stare videris[94].
Inspicias[95] ne despicias quem[96] ledere queris:
Dat varias[97] fortuna vias[98], non ergo mireris[99].
Miramur omnes quod orbis exul et hospes
Construit in terra domus, alta pallatia, castra.
Cur non in celis sibi construit ista fidelis,
Ut videas Christum contemplative nobiscum?
Terra transibit, celum sine fine manebit.
Diese letzten Verse sind sehr viel besser gemeint, als scandiert. Im Cod. membr. F. II. 31 saec. XIII. (Conradi de Mure Graecista novus), ebenfalls aus der Karthäuserbibliothek, steht am Ende von jüngeren Händen: „Congratulor incauto quod ulterius scribere nolo.“ Gemeint ist doch wol die Dinte incaustum. Ferner der so häufige Schreibervers: „Detur pro penna scriptori pulchra puella.“ Darauf folgt:
Est bona vox schenk in, melior trinck, optima gerus.
Funde merum, funde, quasi sint fluminis unde;
Non dicas unde, sed funde semper abunde.
Scientia est arbor alta, cujus radix amarissima fructusque dulcissimus, nec ejus fructum gustabit qui ejus amaritudinem non sensit. Hoc Augustinus calo libo et partibus ejus.