Ad potum quintum labitur mens in loborintum (sic!).

Sextus agit potus, ut nemo sit michi notus.

Cuncta molendina machinant michi[161] septima vina.

Octavum vinum me promovet esse supinum.

Nono tractatur ut corpus sepeliatur.

Decimus evomit quod quis digerere nequit.

Dann folgen die Verse „Ebrius atque satur,“ welche schon im Anz. 19, 110 und 21, 373 mitgetheilt sind; natürlich mit starken Varianten. Ich bemerke hier nur, daß der an beiden Stellen fehlerhafte Vers hier ganz richtig lautet:

Hic decium jactat, socium feriendoque mactat.

Decius ist der Würfel, franz. dé.

Von anderer Hand oder zu anderer Zeit sind noch die Denkverse hinzugefügt: