von
Klaus Groth.
„Lütt Ebbe[56], kumm ropper, hier babn na de Föst[57],
krup ünner[58], ja kik mal, hier bu’t wi en Nest.
Du sittst as Gardrutjen[59] er Hahn ünnert Bett,
as en Mus in en Heeddis[60], wa nett, o wa nett!“ —
„Du Spitzbov, du Gaudeef[61], man weg, ga man weg!
Weest noch vergangn Jahr? O wa slech, o wa slech!
Wa seet ik un brö[62], harr ni Korn oder Kröm[63],
un Spatz flog to Dörp, räsonneer in de Böm.