„Süh, Moltspriet hührt to Suerkohl[167] —
sonn Säg, mien Sähn, sonn Farken[168], —
fuhl Lühr kam’ uppen güllen Stohl[169], —
dat wast nu sacht die marken!“ — —
Günd, achter de Blompütt[170]
von
Johann Meyer.
Günd, achter de Blompütt, schreeg öwer de Strat,