fat ick se üm, greep frischen Moot[229],
un nu güngt ja allns up eenmal got.
As se gung, seg ick: „Lütt Deern,
kumms ock mal weller[230] mit Nadel un Tweern?“
„Ja geern!“
Der Handkuß
von
Detlev von Liliencron.
Viere lang,
fat ick se üm, greep frischen Moot[229],
un nu güngt ja allns up eenmal got.
As se gung, seg ick: „Lütt Deern,
kumms ock mal weller[230] mit Nadel un Tweern?“
„Ja geern!“
von
Detlev von Liliencron.
Viere lang,