gast und hereberge muoz man sich vil dicke schamen.

noch müez' ich geleben, daz ich den gast ouch grüeze,

sô daz er mir, dem wirte, danken müeze.

«sît [hînaht] hie! sît morgen dort!» waz [gougelfuore] ist daz?

«ich bin heime» ode «ich wil heim», daz trœstet baz.

gast unde schâch kumt selten [âne haz]:

ir büezet mir des gastes, daz iu got des schâches büeze.

DREI GASTLICHE HÖFE

Die wîle ich weiz drî hove sô lobelîcher manne,

sô ist mîn wîn [gelesen] unde [sûset] wol mîn pfanne.