Judge. Tzwansich yohr un ea dawg—sell is de exact tzeit according tzu dem bobbeer, un weil der Rip dode is con ar ’s aw net widderrufa——

Herm. Un de tzeit is so goot os ferflussa—yusht noch a pawr shtoond—un my case is so clear os ar si con.

Enter Gustaffe and Rip L. H.

Gust. Si net gons so orrick in a hurry! De tzeit is net gons uf—mer hen ols noch pawr shtoond, un doh is der Rip Van Winkle selwer un ar con des ding uf amohl settla.

Omnes. Der Rip Van Winkle!

Herm. Du, du, der Rip Van Winkle? Sell is unmiglich, unmiglich os mon os shun tzwansich yohr dode is.——

Rip. Net exactly unmiglich. De fact is, ich consider awfongs, gor nix unmiglich mit ’m Rip Van Winkle. Se sawga ich wær dode, awer ich bin uf der mainung os se a wennich ferhootled sin derweaga. Anyhow, doh bin ich—un ich denk yusht in tzeit for dich settla un hame shicka.

Herm. Wann ’s now wohr in os des der Rip Van Winkle is, don luss uns aw wissa wo ar fershteckl’d war in all denna tzwansich yohr.

Judge. Well was sawgsht tzu sellam?

Rip. Ei all os ich wase derfu is des: Geshter owet bin ich evva nuf in der Blowa Barrick, un dort war ’n set orrick coryose un looshtiche karls, un ich bin mit ena g’suffa warra, un we ich den morya tzurick in ’s shteddle cooma bin hob ich ous g’foona os ich tzwansich yohr dode war.