[1617] Tac. Ann. xi. 25 “Isdem diebus in numerum patriciorum adscivit Caesar (Claudius as censor) vetustissimum quemque e senatu aut quibus clari parentes fuerant ... exhaustis etiam quas (familias) dictator Caesar lege Cassia et princeps Augustus lege Saenia sublegere.” Cf. Suet. Otho 1; and for Vespasian’s censorship Vita Marci 1 “Annius Verus ... adscitus in patricios ... a Vespasiano et Tito censoribus.”

[1618] p. 14.

[1619] Vita Juliani 3 “in patricias familias relatus”; Macrini 7 “senatus ... Macrinum ... in patricios allegit novum hominem.” Cf. Dio Cass. lxxviii 17.

[1620] Lex de imp. Vesp. l. 3 “utique ei senatum habere, relationem facere, remittere, senatus consulta per relationem discessionemque facere liceat.” In l. 7 we find the right of the Princeps to summon the Senate ex mandatu.

[1621] Jus tertiae relationis (Vita Probi 12), quartae (Vita Pertinacis 5), quintae (Vita Marci 6, Alexandri 1).

[1622] Tac. Ann. i. 14 “candidatos praeturae duodecim nominavit (Tiberius), numerum ab Augusto traditum, et hortante senatu ut augeret jure jurando obstrinxit se non excessurum.”

[1623] This practical effect seems sometimes to have been obviated by the Emperor’s selecting his candidates for nomination by lot (Dio Cass. lviii. 20). See Mr. Strachan-Davidson in Smith Dict. of Antiq. ii. p. 237.

[1624] Lex de imp. Vesp. l. 10 “utique quos magistratum potestatem imperium curationemve cujus rei petentes senatui populoque Romano commendaverit, quibusque suffragationem suam dederit promiserit, eorum comitis quibusque extra ordinem ratio habeatur.” Cf. Tac. Ann. i. 15 “sine repulsa et ambitu designandos.” For the precedent set by Caesar’s use of it see Suet. Caes. 41.

[1625] Tac. Ann. i. 15 “moderante Tiberio ne plures quam quattuor candidatos commendaret, sine repulsa et ambitu designandos.”

[1626] e.g. praetor, tribunus, quaestor candidatus (Wilmanns Index pp. 551 ff.).