[1827] Cic. pro Tullio 16, 38 “quid attinuit te tam multis verbis a praetore postulare ut adderet in judicium ‘injuria,’ et, quia non impetrasses, tribunos plebis appellare et hic in judicio queri praetoris iniquitatem quod de injuria non addiderit?” So the tribunician veto might be employed to elicit an exception. Cic. Acad. Prior. ii. 30, 97 “Tribunum aliquem censeo adeant [al. videant]: a me istam exceptionem nunquam impetrabunt.”

[1828] Tac. Ann. xiii. 28 (A.D. 56). See Appendix.

[1829] Dio Cass. lix. 8 ὁ μὲν γὰρ Τιβέριος οὕτως αὐτὸν (Silanus) ἐτίμησεν, ὥστε μήτ’ ἔκκλητόν ποτε ἀπ’ αὐτοῦ δικάσαι ἐθελῆσαι, ἀλλ’ ἐκείνῳ πάντα αὖθις τὰ τοιαῦτα ἐγχειρίσαι. We do not know what position Silanus held. If, as is generally supposed, he was consul, the reference may be to appeals from jurisdiction in fidei commissa delegated by the Princeps to the consul.

[1830] Suet. Aug. 33 “Appellationes quotannis urbanorum quidem litigatorum praetori delegabat urbano: at provincialium consularibus viris, quos singulos cujusque provinciae negotiis praeposuisset.” That the conjecture praefecto delegabat urbis is untenable has been pointed out by Mommsen (Staatsr. ii. p. 985 note 1).

[1831] For the delegation to praetors see p. 368; for that to consuls cf. Quint. Inst. Or. iii. 6, 70 “Non debes apud praetorem petere fidei commissum sed apud consules, major enim praetoria cognitione summa est.”

[1832] Tac. Ann. xiii. 4 “teneret antiqua munia senatus, consulum tribunalibus Italia et publicae provinciae adsisterent.”

[1833] Cic. in Verr. iii. 60, 138; ad Fam. xiii. 26, 3; Fragmentum Atestinum (Bruns Fontes) l. 10.

[1834] When the Senate granted the proconsulare imperium to Augustus in 23 B.C. ἐν τῷ ὑπηκόῳ τὸ πλεῖον τῶν ἑκασταχόθι ἀρχόντων ἰσχύειν ἐπέτρεψεν (Dio Cass. liii. 32). Cf. Ulpian in Dig. 1, 16, 8 [“(proconsul) majus imperium in ea provincia habet omnibus post principem”] and in 1, 18, 4. It is a passive rather than an active majus imperium that is here contemplated. The whole scheme of the provincial dyarchy rested on the assumption that there should be no relations between the proconsul and the Princeps.

[1835] p. 368.

[1836] Ulpian in Dig. 49, 2, 1, 2 “sciendum est appellari a senatu non posse principem, idque oratione divi Hadriani effectum.” It was doubtless the original principle, confirmed and not created by Hadrian.