“W’en Sat’d’y night come, de lion holluh ’gen en’ all de nigguh’ run out de sto’ en’ gone een dem house fuh hide. Monday come, en’ de nigguh’ ’f’aid fuh gone een Maussuh’ fiel’ fuh wu’k. Mistuh Jokok dunno wuh fuh do. Him sen’ uh ansuh to Cuhlumbia fuh tell Maussuh ’cep’n’ him come Lewisbu’g, all him nigguh’ fuh eat. Maussuh ride de train. ’E come. ’E git off W’ite Hall deepo, ’e git ’pun ’e hawss, ’e tu’n to ’e ob’shay, ’Jokok,’ ’e say, ‘Weh da’ annimel fuh hide? Lemme shum!’”
“Mistuh Jokok tell’um de las’ time dem yeddy ’e woice, ’e bin een de t’icket en’ reed en’ t’ing by de ribbuh bank. Maussuh nebbuh wait fuh yeddy no’ mo’. ’E snatch ’e rifle out’uh Mistuh Jokok’ han’, ’e jam ’e two spuhr een e’ hawss’ belly, ’e hawss jump’ nine foot off de groun’ een de ellyment, en’ ’e gone! Maussuh run ’e hawss ’tell ’e git ’cross de causeway ’pun de ribbuh bank, den ’e biggin fuh ride slow en’ t’row ’e yeye befor’um fuh see weh da’ t’ing fuh hide. W’en ’e git close de briah en’ t’ing, ’e hawss cock’ ’e yez befor’um, ’e snawt’ en’ ’e ’tan’up ’trait ’pun ’e hine foot. W’en ’e do dat, Maussuh know suh de lion dey een dem bush! De hawss come down ’pun ’e fo’ foot. ’E duh shake sukkuh rice t’rasher shake. Maussuh yeddy sump’nurruh duh groan een de t’icket. Bumbye de lion come out. W’en ’e op’n’ ’e mout’ ’e teet’ long sukkuh cawncob! Maussuh t’row ’e rifle to ’e yeye. ’E only hab one ball een’um en’ ’e know suh ef him ent kill da’ t’ing dead, da’ lion fuh nyam him en’ ’e hawss alltwo. Maussuh tek aim at ’e t’roat. ’E cut loose, ‘bam!’ W’en de gun crack, ’e look! De lion’ head roll down de bank ’tell ’e fall een de ditch! Maussuh cantuh up to Lewisbu’g. ’E tell Mistuh Jokok fuh sen’ uh waagin en’ fo’ mule’ fuh fetch’um to de yaa’d. Dem medjuhr’um en’ ’e stan’ t’irteen foot long! W’en de nigguh’ yeddy suh ’e dead, dem stop wu’k en’ dem fuh mek fiah en’ shout roun’ da’ lion de Gawd’ night! Bumbye buckruh’ come fuh look ’puntop’um en’ w’en dem yeddy suh ’e seb’nteen foot long, dem ’stonish!”
“Yaas, uh ’spec’ nigguh’ en’ buckruh’ alltwo fuh ’stonish ef dem kin yeddy you fuh tell’um, Joe. Da’ lion duh git mo’ longuh! W’ile ago you bin fuh mek’um t’irteen foot long.”
“Fus’ time dem medjuhr’um ’e yent bin hab no head. Enty ’e fuh medjuh mo’ attuh dem tie ’e head back ’pun ’e neck weh Maussuh’ ball cut’um off? Oonuh mus’be fool!”
“Joe,” said another doubting crony, “hukkuh da’ leely ball kin fuh cut off da’ lion’ head? ’E tek soad, eeduhso axe, fuh do da’ t’ing?”
“Who’ Maussuh kill da lion! Duh yo’ Maussuh, enty? Enty uh tell oonuh eegnunt nigguh’ suh de hawss skayre ’tell ’e shake, en’, same time Maussuh pull’ ’e trigguh, de hawss trimble’ ’tell ’e mek da’ ball fuh wabble ‘cross de lion’ neck ’tell ’e cut ’e t’roat f’um yez to yez!”
“OLD BARNEY”
Old Friday Giles was the English purist of Penny Creek. A former “driver” and slave of Mr. Edward Barnwell, his manners were pompous, though ingratiating. His speech was unusually good save for his ludicrous use of “she” and “her” for all things singular, animate or inanimate.
For many years “Old Barney,” an Ayrshire bull acquired from the Barnwell family, was the terror of all the negroes roundabout. True to his Scottish breeding, Barney was both stubborn and acquisitive and lived up to
“The good old rule * * * the simple plan