[652] Anaçvo ǵâto anabhîçur arvâ; Ṛigv. i. 152, 5.

[653] Cfr. Menzel, Die Vorchristliche Unsterblichkeits-Lehre.

[654] Sapta svasâraḥ suvitâya sûryaṁ vahanti harito rathe; Ṛigv. vii. 66, 15.

[655] Adha kratvâ maghavan tubhyaṁ devâ anu viçve adaduḥ somapeyam yat sûryasya haritaḥ patantîḥ purah satîr uparâ etaçe kaḥ; Ṛigv. v. 29, 5.

[656] Â no nâvâ matînâṁ yâtam parâya gantave, yuńǵâthâm açvinâ ratham; Ṛigv. i. 46, 7.

[657] Krandad açvo nayamâno ruvad gâur antar dûto na rodasî ćarad vâk; Ṛigv. i. 173, 3.

[658] Ghṛitaçćutaṁ svâram asvârshṭâm; Ṛigv. ii. 11, 7.

[659] ... in equæ genitalem partem demissam manum, cum ad eum locum ventum esset, naribus equi admovit, quo odore irritatus ante omnes hinnitum edidit, auditoque eo sex reliqui summæ potestatis continuo equis dilapsi candidati, ut mos est Persarum, humi prostratis corporibus Darium regem salutarunt; Valerius Maximus, Mem. vii.; Herodotus, iii. 87. Herodotus also refers to another variation of the same anecdote, where he adds, that at the first dawn of day it lightninged and thundered.

[660] Devî ǵîrâ rathânâm; Ṛigv. i. 48, 3.—Çataṁ rathebhiḥ subhagoshâ iyaṁ vi yâty abhi mânushân; i. 48, 7.

[661] Upa tmani dadhâno dhury âçûnt sahasrâṇi çatâni vaǵrabâhuḥ; Ṛigv. iv. 29, 4.