Μὴδ’ ἀλογίστως σαυτὸν ἔχειν περὶ μηδὲν ἔθιζε·
Ἀλλὰ γνῶθι μὲν ὡς θανέειν πέπρωται ἅπασι.
Χρήματα δ’ ἄλλοτε μὲν κτᾶσθαι φιλεῖ, ἄλλοτ’ ὀλέσθαι.
Ὅσσα τε δαιμονίῃσι τύχαις βροτοὶ ἄλγε ἔχουσιν,
Ὧν ἄν μοῖραν ἔχῄς πρᾴως φέρε, μήδ’ ἀγανάκτει.
Ἰᾶσθαι δὲ πρέπει καθόσον δυνὴ· Ὥδε δὲ φράζευ.
Οὐ πάνυ τοῖς ἀγαθοῖς τουτῶν πολὺ μοῖρα δίδωσι.
Πολλοὶ δ’ ἀνθρώποισι λόγοι δειλοὶ τε, καὶ ἐσθλοί
Προσπίπτουσ’, ὧν μήτ’ ἐκπλήσσεο, μήτ’ ἄρ’ ἐάσῃς
Εἴργεσθαι σαυτόν. Ψεῦδος δ’ ἤν πέρ τι λέγηται,