[395] See Tanon, p. 401.
[396] Mansi, vol. xxiii, p. 838.
[397] De Cauzons, vol. ii, p. 188.
[398] See Ludovico à Paramo, p. 550; Simancas in Zilettus, vol. xi, pt. ii, pp. 138-40.
[399] See Douais, Documents, vol. ii, p. 136. ‘Arnaldus Pagesii, de Mossoleux, comparuit apud Carcassonam coram domino episcopo Carcassone; et requisitus si vult se deffendere de hiis qui in inquisitione inventa sunt contra eum, respondit quod nullus pro vero potest aliquid dicere de ipso. Requisitus si velit ea de scriptis recipere, dixit quod non; et aliter non vult se deffendere. Item, requisitus si habet inimicos, dixit quod sic, Ber. Gausbert et Martinum Montanerii, sed nullam legitimam causam inimicitiarum assignavit; et alios inimicos noluit nominare.’ Cf. ibid., p. 178. See also Lea, vol. i, pp. 578-9, appendix.
[400] Tanon, p. 402.
[401] Ibid., p. 362.
[402] Mansi, vol. xxiii, p. 573, § 23. ‘Teneatur praeterea Potestas, seu rector, omnes haereticos quos captos habuerit, cogere, citra membri diminutionem & mortis periculum, tanquam vere latrones & homicidas animarum, & fures sacramentorum Dei & fidei Christianae, errores suos expresse fateri, & accusare alios haereticos quos sciunt, & bona eorum, & credentes & receptatores, & defensores eorum, sicut coguntur fures & latrones bonorum temporalium accusare suos complices, & fateri maleficia quae fecerunt.’ Cf. David of Augsburg, quoted by Douais, L’Inquisition, pp. 171-2 note.
[403] By the time of the Spanish Inquisition of Ferdinand and Isabella torture had come to be accepted as a most praiseworthy and Christian institution. Cf. Simancas in Zilettus, vol. xi, pt. ii, p. 204.
[404] Potthast, Regesta Pontificum Romanorum (Berlin, 1874 et seq.), No. 18057.