[267] Ibid. p. 206.
[268] Herzog, Leben Oekolampads, ii. 195. Herzog finds an excuse for the harsh treatment of the Lutherans at Basel in the still greater severity of the Lutheran Churches against the followers of the Swiss reformation (Ibid. 213).
[269] Hundeshagen, Conflikte des Zwinglianismus und Calvinismus, 41.
[270] "Huc spectat (politia) ... ne idololatria, ne in Dei nomen sacrilegia, ne adversus ejus veritatem blasphemiae aliaeque religionis offensiones publice emergant ac in populum spargantur.... Politicam ordinationem probo, quae in hoc incumbit, ne vera religio, quae Dei lege continetur, palam, publicisque sacrilegiis impune violetur" (Institutio Christianae Religionis, ed. Tholuck, ii. 477). "Hoc ergo summopere requiritur a regibus, ut gladio quo praediti sunt utuntur ad cultum Dei asserendum" (Praelectiones in Prophetas, Opera, v. 233, ed. 1667).
[271] "Huic etiam colligere promptum est, quam stulta fuerit imaginatio eorum qui volebant usum gladii tollere e mundo, Evangelii praetextu. Scimus Anabaptistas fuisse tumultuatos, quasi totus ordo politicus repugnaret Christi regno, quia regnum Christi continetur sola doctrina; deinde nulla futura sit vis. Hoc quidem verum esset, si essemus in hoc mundo angeli: sed quemadmodum jam dixi, exiguus est piorum numerus: ideo necesse est reliquam turbam cohiberi violento freno: quia permixti sunt filii Dei vel saevis belluis, vel vulpibus et fraudulentis hominibus" (Pr. in Michaeam, v. 310). "In quo non suam modo inscitiam, sed diabolicum fastum produnt, dum perfectionem sibi arrogant; cujus ne centesima quidem pars in illis conspicitur" (Institutio, ii. 478).
[272] "Tota igitur excellentia, tota dignitas, tota potentia Ecclesiae debet huc referri, ut omnia subjaceant Deo, et quicquid erit in gentibus hoc totum sit sacrum, ut scilicet cultus Dei tam apud victores quam apud victos vigeat" (Pr. in Michaeam, v. 317).
[273] "Ita tollitur offensio, quae multos imperitos fallit, dum metuunt ne hoc praetextu ad saeviendum armentur Papae carnifices." Calvin was warned by experience of the imprudence of Luther's language. "In Gallis proceres in excusanda saevitia immani allegant autoritatem Lutheri" (Melanchthon. Opera, v. 176).
[274] "Vous avez deux espèces de mutins qui se sont eslevez entre le roy et l'estat du royaume: Les uns sont gens fantastiques, qui soubs couleur de l'évangile vouldroient mettre tout en confusion. Les aultres sont gens obstinés aux superstitions de l'Antéchrist de Rome. Tous ensemble méritent bien d'estre réprimés par le glayve qui vous est commis, veu qu'ils s'attaschent non seulement au roy, mais à Dieu qui l'a assis au siège royal" (Calvin to Somerset, Oct. 22, 1540: Lettres de Calvin, ed. Bonnet, i. 267. See also Henry, Leben Calvins, ii. Append. 30).
[275] "Abdicant enim se potestate terreni principes dum insurgunt contra Deum: imo indigni sunt qui censeantur in hominum numero. Potius ergo conspuere oportet in ipsorum capita, quam illis parere, ubi ita proterviunt ut velint etiam spoliare Deum jure suo, et quasi occupare solium ejus, acsi possent eum a coelo detrahere" (Pr. in Danielem, v. 91).
[276] "Quant au serment qu'on vous a contraincte de faire, comme vous avez failli et offensé Dieu en le faisant, aussi n'estes-vous tenue de le garder" (Calvin to the Duchess of Ferrara, Bonnet, ii. 338). She had taken an oath, at her husband's death, that she would not correspond with Calvin.