(14) Nam etiam si idcirco, quoniam futura sunt, providentur: non vero ideo, quoniam providentur, eveniunt: nihilo minus tamen a Deo vel ventura provideri, vel provisa evenire necesse est:
(15) Quod ad perimendam arbitrii libertatem solum satis est.
(lib. v. pr. 3.)
See Chaucer’s Boethius, [pp. 154-6].
IX. THE GRIEF OF REMEMBERING BYGONE HAPPINESS.
For, of fortunes scharp adversité,
The worste kynde of infortune is this,
A man to han ben in prosperité,
And it remembren, when it passed is.
(Troylus and Cryseyde, bk. iii. st. 226, vol. iv. p. 291.)