betlīc ǫnd bān-fāg, tōbrecan meahte,
listum tōlūcan, nymþe līges fæðm
swulge on swaþule. Swēg ūp āstāg
nīwe geneahhe; Norð-Dęnum stōd
[785] atelīc ęgesa, ānra gehwylcum,
þāra þe of wealle wōp gehȳrdon,
[gryre-lēoð] galan Godes ǫndsacan,
sige-lēasne sang, sār wānigean
hęlle [hæfton].[3] Hēold hine fæste,
790 sē þe manna wæs mægene stręngest