7. Substantive clauses:
adfīrmāns . . Rōmulum . . praecipere ut sēditiōnibus abstinērent et rem mīlitārem colerent, [II, 51-53]; Latīnōrum populīs suāsit ut . . fānum Diānae . . in Aventīnō monte aedificārent, [VII, 25]; optāvit ut frāter . . revīvīsceret atque iterum classem āmitteret, [XVIII, 19]; ēdīxit nē quis . . in hostēs pūgnāret, [XIII, 42]; Veritus autem nē . . poenās daret, [XVI, 21]; petiit ā patribus cōnscrīptīs nē quid dē eā rē statuerent, [XIII, 83].
F. EXPRESSIONS OF RESULT
1. Pure result: ut or ut nōn with the subjunctive:
ita omnium animōs eā pietāte imbuit ut fidēs . . cīvēs continēret, [III, 33]; adeō frāctī . . sunt spīritūs . . ut nūllī reī posthāc nisi sacrīs operam daret, [IV, 72]; ita eōs adliciēns ut apud omnēs plūrimum posset, [VIII, 6].
Note that in the main clause there is usually some word like ita, adeō, tam, tālis, is, which paves the way for the result clause.
2. Relative (characteristic):
invenīrī potuit nēmō, quī . . peteret, [XXIII, 119]; Ūnus adulēscēns fuit, quī audēret querī, [XXIV, 50]. Here too belongs quīn with the subjunctive: haud procul erat quīn . . āgnōsceret, [I, 33]; nōn esse dubium quīn . . oportēret, [XVI, 27]; Nēminī dubium est quīn . . restituerit, [XIX, 105].
3. Substantive:
(Rōmulus dīxit) futūrum ut omnium gentium dominī exsisterent, [II, 53]; oportet dīsciplīnam, quam solvistī, . . restituās, [XIII, 54]; concessum est ut . . praecinente tībīcine ā cēnā redīret, [XVI, 16].