seditio clamosa ducum: sed vera iuventus,
verus ductor adest et vivida Martis imago.
Prospera sed quantum nostrae spes addita menti,
tantum exempta Getis, qui vertice proximus astris
post Alpes iam cuncta sibi promisit apertas 471
nil superesse ratus, postquam tot lumina pubis,
tot subitos pedites, equitum tot conspicit alas
cinctaque fluminibus crebris ac moenibus arva
seque velut clausum laqueis, sub pectore furtim 475
aestuat et nimium prono fervore petitae