duraq́ꝫ, qua cor circumquaqꝫ integitur
περικαρδιον Græcitas nominat. Hæc tue
tur cor, ne ab aduenticijs afficiatur, nè ue
asperginoso fomento careat, quo feruori
suo moderetur. Hæc et uireis cordis unit,
et halituosos illinc spiritus uehemēti mo-
tu dissolui prohibet. Hic cor se condit
princeps membrum, et in turbinem fasti-
giatū uiscus, tribus intus uentriculis con-
cauum ac assidue palpitans, cui et suæ
sunt utrinqꝫ auriculæ in quibus superest
quam longissime uita. In sinistro cordis
uentriculo spiritus et exigui sanguinis se-
des est, à qua uenalis arteria progrediens
pulmones subit aëremq́ꝫ ab eis concipit
præparatiorem, quem in cordis sinus in-
troducat, ne importunius æstuent. Dex-
ter uentriculus plurimū et calidissimum
sanguinem continet. In hunc iecoris uena
caua per mediam spinam scandit ac uita-
lis spirtus fomitem infundit. À quo et ue-

na arterialis in pulmones copiosum san-
guinem eructat. Medio dexteri et sinistri
uentriculo, sanguis temperatus, et quan-
titate mediocris, inest. Ab hoc magna ar-
teria cui Aorte nomen, nascitur uitalis spi-
ritus uehiculum, ea susqꝫ deqꝫ perpetuo
agitatur contrarijs motibus dilatatione
et constrictione, ac secatur demum in ra-
morū myriadas ut percalēteis toto corpo-
re parteis miti flatu refocillet. De mēbris
uitalibus huc usqꝫ sermonē produximus.

MEMBRANA ossosum capitis or-
bem forinsecus obducens, περικρα-
νιον Grecis appellatur, et dura est, et spissa
et tenax, et exteriori cerebri tunicæ, du-
ram matrem eam uulgo uocant, in sub-
stantia conformis. Pendet et affixa duræ
matris tunica pericranio, sic naturæ ui-
sum est, ne in contactu cerebro efficiat,
subter quam et tenuis mollisq̀ꝫ membra-
na, pia mater ei nomen est, cerebrum in-

uoluit et nutrit, crebris uenis aspersa.
Dure matri et ipsius cerebri substantiæ
continuatur, et cerebri uentriculos pene-
trat. Hinc se, proxime, oculis offert ipsum
cerebrum, et eius uentriculi, et postico ca-
pitis inditum cerebellum, a quo et me-
dulla spinæ in uertebras descendit. Hinc
et plexus reticularis (rete mirabile triuia-
libus uocatur) summo cerebello, è crebris
uenarum ac arteriarum mutuo sese can-
cellantibus filamentis, phantasiam sui
præbet, in quo spiritus uitalis a corde sur-
sum uectus per arterias dum plenius co-
quitur rarescit, et animalis fit spiritus: sen-
sus et motus caussa in uniuerso corpore.
Neruorum enim fons cerebrum est ner-
ui uero spiritus animalis sunt deferētia ua-
sa, qui à medulla spinæ (Nucha barbaris
dicitur) in omneis corporis particulas di-
geruntur. Quin et à cerebroseptem neruo-
rum coniugationes procædunt. Bini ner-

ui antrorsum nareis spectant, olfactus ni
mirum organa. Bini ad oculos feruntur,
in itinere sese intersecantes, è quibus uidē-
di facultas. Alij bini motum oculis, bini a
lij linguæ motum et gustum tribuunt. E
duobus et uentriculis sensu pollet, quo mi-
nus appetentia illi desit, è totidem et exili-
bus neruis sapores discernit palatum.
Vnus postræmum neruus utrinqꝫ por-
rectus ab uno principio, auribus largitur
dexteræ et sinistræ, ne surditate extundan-
tur. Hæc sunt quæ de membris animali-
bus abs me per compendium dicta, intro-
ductionē hanc in Anatomicen iusta pro-
lixitate finiāt. Cætera enim quæ ad hanc
tractationem pertinent, in alio opere pro-
sequemur: ubi ad Anatomices omneis nu-
meros sermonem accommodabimus.

EXCVDEBAT ROB. REDMA-
nus Londini Anno