Like incitamentum, invitamentum and irritamentum usually get precision of meaning from a genitive: invitamenta urbis et fori, Sulla, 74; honos, non invitamentum ad tempus, sed perpetuae virtutis praemium, Fam. X, 10, 2; invitamenta temeritatis, Liv. 2, 42, 6; invitamentum sceleris, Vell. 2, 67, 3; pulchritudinem eius non libidinis habuerat invitamentum, sed gloriae, Curt. 4, 10, 24; fons reperiendus est, in quo sint prima invitamenta naturae, Fin. 5, 6; neque irritamenta gulae quaerebant, Sall. Jug. 89, 7; quod irritamentum certaminum equestrium est, Liv. 30, 11; opes, irritamenta malorum, Ov. M. 1, 140; irritamenta luxuriae, Val. Max. 2, 6, 1; irritamentum invidiae, Tac. A. 3, 9; irritamentum pacis, Tac. Agr. 20.

Tegumentum and integumentum have only their general meaning of “cover” which they get from their verb stem, unless something in the context tells what it is a covering for: lanx cum integumentis, quae Iovi adposita fuit, Liv. 40, 59, 7; illius sum integumentum corporis, Bacc. 602; istaec ego mihi semper habui integumentum meae, Trin. 313; integumentum frontis, Cic. post Red. in Sen. 7, 15; integumentum flagitiorum, Cael. 20, 47; integumentum dissimulationis, De Or. 2, 86; tegumenta galeis milites ex viminibus facere iubet, B. C. 3, 62, 1; ad tegumenta detrahenda scutis tempus defuerit, B. G. 2, 21, 5; quae [palpebrae] sunt tegmenta oculorum, N. II, 142; tunicos aut tegimenta fuerant, B. G. 3, 44, 7; humus satis solidum est tegimentum repellendis caloribus, Sen. Ep. 90; equo purpurea tegumenta dedit, Suet. Cal. 55.

Documentum has the meaning of “example”, particularly when there is a limiting genitive: Rutilius qui documentum fuit virtutis, antiquitatis, prudentiae, Rab. Post. 10, 27. The common occurrence of the word with verbs like dare, together with an indirect question, shows it to mean proof: dederas enim, quam contemneres populares insanias, iam ab adolescentia documenta maxima, Mil. 8; multa documenta egregii principis dedit, Suet. Galb. 14. With capere the natural meaning is “warning” or “instruction”: ex quo documentum nos capere fortuna voluit, quid esset victis pertimescendum, Phil. 11, 2. This meaning is also very commonly seen in the use of the dative case to express purpose, followed by a supplementary clause of purpose. The noun need not be in the dative, however: insigne documentum Sagunti ruinae erunt ne quis fidei Romanae aut societati confidat, Liv. 21, 19, 10; deletum cum duce exercitum documento fuisse, ne deinde turbato gentium iure comitia haberentur, Liv. 7, 6, 11.

Monumentum is quite as general in meaning as documentum, and shows as great variety of meaning. It is applied to a whip: vos monumentis commonefaciam bubulis, Stich. 63; a statue: statuam volt dare, factis monumentum suis, Curc. 441; a literary record: monumenta rerum gestarum oratori nota esse debent, De Or. I, 201; an action or circumstance: cum Sex. Pompeium restituit civitati, clarissimum monimentum clementiae suae, Phil. 5, 39; a tomb: sepultus est in monumento avunculi sui, Nepos, Att. 22, 4. Sometimes the word gets precision of meaning from an appositional genitive: hoc statuae monumento non eget, Phil. 9, 11; ut tu monumentum aliquod decreti aut litterarum tuarum relinquas, Q. fr. I, 2, 11; sepulcri monumento donatus est, Nep. Dion. 10. Sometimes it is used without any suggestion of a concrete object (cf. also the third example above): nullum monumentum laudis postulo praeterquam huius diei memoriam sempiternam, Cat. 3, 11, 26.

Argumentum (always abstract) has the very frequent general meaning of proof, reason, argument: quid nunc? vincon argumentis te non esse Sosiam?, Am. 437; nunc, huc qua causa veni, argumentum eloquar, Rud. 31; quod pridie noctu conclamatum esset in Caesaris castris argumenti sumebant loco non posse clam exiri B. C. 1, 67, 1. A common meaning in comedy is plot, or theme of a play (our “argument” of an epic or a drama): ne exspectetis argumentum fabulae, Adel. 22. Then it comes to mean the subject matter of a speech or letter: ut mihi nascatur epistulae argumentum, Fam. XV, 1, 22, 2; a sign or indication: ubi lyrae, tibia et cantus, animi felicia laeti argumenta, sonant, Ov. M. 4, 762; reality or meaning: haec tota fabella quam est sine argumento, Cael. 27; the subject of artistic representations: ex ebore perfecta argumenta erant in valvis, Verr. II, 4, 56. Twice in Ciceronian Latin this word is defined in two of the ways mentioned: argumentum est ficta res quae tamen fieri potuit, velut argumentum comoediarum, Ad Her. 1, 8; argumentum esse rationem quae rei dubiae faciat fidem, Top. 8.

Experimentum, when followed by indirect discourse, as in the following example, must mean the result of trial; viz., “proof”: hoc maximum est experimentum hanc vim esse in cogitatione diuturna, T. 4, 56. In the plural, being the accumulation of a number of trials, it is equivalent to experientia, (experience): Metello experimentis cognitum erat, genus Numidarum infidum esse, Sall. Jug. 46, 3.

Firmamentum often gets precise meaning from a limiting genitive, which is also sometimes appositional: ossa nervique et articuli, firmamenta totius corporis, Sen. De Ira, 2, 1, 2; firmamenta stabilitatis constantiaeque est eius quam in amicitia quaerimus fides, Lael. 65; eum ordinem firmamentum ceterorum ordinum recte esse dicimus, Pomp. 17; transversaria tigna iniciuntur, quae firmamento esse possint, B. G. 2, 15, 2; firmamentum ac robur totius accusationis, Mur. 28, 58; firmamentum rei publicae, Planc. 9, 23; firmamentum dignitatis, T. 4, 7; inventa ratione firmamentum [orationi] quaerendum est, Inv. I, 34.

Instrumentum is a word which has the most general meaning, and really receives less influence from its verb stem than from the context. Even when there is a qualifying genitive or other limiting factor it retains more or less of its general character. Probably its most definite meaning is that of furniture (of a house): decora atque ornamentum fanorum in instrumento ac supellectili C. Verris nominabuntur, Verr. 2, 4, 44; instrumenti ne magni siet (of a villa), Cato, R. R. I. 5. A common meaning is that of a tool, or utensil of any kind: inest huic computationi sumptus fabrorum et venatorii instrumenti, Plin. 3, 19; crudelia iussae instrumenta necis, ferrumque ignisque parantur, Ov. M. 3, 697; arma, tela, equos et cetera instrumenta militiae parare, Sall. Jug. 43, 3; naves nautico instrumento aptae, Liv. 30, 10, 3. The following example shows it meaning a legal document: opus est intueri omne litis instrumentum; quod videre non est satis, perlegendum est, Quint. 12, 8, 12. The meaning of supply, provisions (both literal and figurative) is illustrated by the following examples: quid viatici, quid instrumenti satis sit, Att. XII, 32, 2; instrumenta naturae deerant, sed tantus animi splendor erat ut.., Brut. 77, 268; in oratoris vero instrumento tam lautam supellectilem numquam videram, De Or. I, 36, 165. In one instance it plainly means apparel, dress: in iuvenem rediit, anilia demit instrumenta, Ov. M. 14, 766. The meaning of aid or assistance is seen in these citations: quanta instrumenta habeat ad obtinendam adipiscendamque sapientiam, Leg. 1, 22; industriae subsidia atque instrumenta virtutis in libidine audaciaque consumpsit, Cat. 2, 5.

Ornamentum is very similar in meaning to instrumentum, and shows similar variety of signification due to context, although the verb stem is a little more specialized. The number of things which may be spoken of as having ornamenta are seen from the examples: ornamenta bubus, ornamenta asinis instrata (esse oporteat), Cato, R. R. 11, 4; elephantos ornatos armatosque cum turribus et ornamentis capit, Auct. B. Afr. 86; pecuniam omniaque ornamenta ex fano Herculis in oppidum Gadis contulit, B. C. 2, 18, 2; eloquentia principibus maximo ornamento est, F. 4, 61; pecuniam et ornamenta triumphi Caesaris retinenda curaret, Auct. B. Afr. 28, 2; audieram quae de orationis ipsius ornamentis traderentur, De Or. I, 144; pulcherrima totius Galliae urbs, quae praesidio et ornamento est civitati, B. G. 7, 15; mihi hoc subsidium comparavi ad decus atque ornamentum senectutis, Orat. 1, 45; Hortensius, lumen atque ornamentum rei publicae, Mil. 14; urceoli sex, ornamentum abaci, Juv. 3, 203; neminem omnium tot et tanta, quanta sunt in Crasso, habuisse ornamenta dicendi, Orat. 2, 28. Sometimes adjectives show the ornamenta to be a special sort of distinction: pluribus triumphalia ornamenta decernenda curavit, Suet. Aug. 38; decem praetoriis viris consularia ornamenta tribuit, Suet. Caes. 76. In comedy especially it means dress, costume: ipse ornamenta a chorago haec sumpsit: si potero ornamentis hominem circumducere, dabo operam ut...., Trin. 859, 860; hominem cum ornamentis omnibus exornatum adducite ad me, Pseud. 756; also trinkets: i, Palaestrio, aurum, ornamenta, vestem, omnia duc, M. G. 1302; in one instance, the dress of tragedy: ornamenta absunt: Aiacem, hunc quom vides ipsum vides, Capt. 615.

Stramentum is applied to a number of things which can be conceived of as being strewn or covered with straw, but is also sometimes used absolutely: fasces stramentorum virgultorumque incenderunt, B. G. 8, 15, 5; iubet magnum numerum mulorum produci deque his stramenta detrahi, B. G. 7, 45; cum ea noctem in stramentis pernoctare (a bed), Truc. 278; stramenta si deerunt, frondem ligneam legito: eam substernito ovibus bubusque, Cato, R. R. 5. There are two examples in which it means the roof of a house, or thatch: casae, quae stramentis tectae erant, B. G. 5, 43; pars ignes casis stramento arido tectis iniciunt, Liv. 25, 39.