SECOND SECESSION OF THE PLEBS, 448 B.C.
The Death of Verginia not in vain.
Concitatur multitudo partim atrocitate sceleris, partim spe per occasionem repetendae libertatis. In contionem Appius escendit; sequuntur Horatius Valeriusque. Eos contio audit; decemviro obstrepitur. Iam pro imperio Valerius discedere a privato 5 lictores iubebat, cum fractis animis Appius vitae metuens in domum se propinquam foro insciis adversariis capite obvoluto recipit. M. Duillius deinde tribunus plebis plebem rogavit plebesque scivit, qui plebem sine tribunis reliquisset quique magistratum 10 sine provocatione creasset, tergo ac capite puniretur. Haec omnia ut invitis, ita non adversantibus patriciis transacta, quia nondum in quemquam unum saeviebatur. Fundata deinde et potestate tribunicia et plebis libertate tum tribuni aggredi singulos tutum 15 maturumque iam rati accusatorem primum Verginium et Appium reum deligunt. Spe incisa, priusquam prodicta dies adesset, Appius mortem sibi conscivit. M. Claudius assertor Verginiae, die dicta damnatus ipso remittente Verginio ultimam poenam 20 dimissus Tibur exulatum abiit; manesque Verginiae, mortuae quam vivae felicioris, per tot domos ad petendas poenas vagati nullo relicto sonte tandem quieverunt.
Livy, iii. 49, 55, 56, 58 (sel.)
Context. Verginius, seeing no way of saving his daughter from disgrace and dishonour at the hands of Appius Claudius, killed her before the judgment-seat of the tyrant and before the eyes of the people.
2 per occasionem = by such a favourable opportunity.—Rawlins.
3 In contionem = to the rostra (the platform for speakers).
3-4 Horatius Valeriusque. The first Consuls after the abolition of the Decemvirate in 449 B.C.
5 pro imperio, i.e. usurping the authority of a magistrate.