i. by Romulus, ii. by Cossus, iii. by Marcellus (the Conqueror of Syracuse), who in his first consulship, 222 B.C., slew with his own hand Viridomarus, King of the Insubrian Gauls. Cf. Prop. V. x.

[D19]

THE WAR WITH VEII, 405-396 B.C. (1)
First Pay given to Citizen Soldiers, 406 B.C.

Additum deinde omnium maxime tempestivo principum in multitudinem munere, ut ante mentionem ullam plebis tribunorumve decerneret senatus, ut stipendium miles de publico acciperet, cum ante id tempus de suo quisque functus eo munere esset. 5 Nihil acceptum umquam a plebe tanto gaudio traditur. Concursum itaque ad curiam esse prensatasque exeuntium manus et patres vere appellatos, effectum esse fatentibus, ut nemo pro tam munifica patria, donec quicquam virium superesset, corpori 10 aut sanguini suo parceret. Cum commoditas iuvaret, rem familiarem saltem acquiescere eo tempore, quo corpus addictum atque operatum rei publicae esset, tum quod ultro sibi oblatum esset, non a tribunis plebis agitatum, non suis sermonibus efflagitatum, 15 id efficiebat multiplex gaudium cumulatioremque gratiam rei. . . . Et lege perlata de indicendo Veientibus bello exercitum magna ex parte voluntarium novi tribuni militum consulari potestate Veios duxere. 20

Livy, iv. 59, 60.

1 tempestivo = seasonable (timely), in view of the coming struggle with Veii, and the necessity for winter campaigns.

2 munere. Livy tells us (cap. 60) that the Senate did not provide the pay as a present, but simply paid punctually their proper share of the war-tax (tributum) in accordance with their assessment (cum senatus summa fide ex censu contulisset).

4 de publico = out of the Public Treasury.

9 fatentibus = while men admitted.—R.