Sedit adhuc Romanus eques: seu fine bonorum
Anxia venturis ad tempora laeta refugit,
Sive per ambages solitas contraria visis
Vaticinata quies magni tulit omina planctus,
Seu vetito patrias ultra tibi cernere sedes
Sic Romam fortuna dedit. Ne rumpite somnos.
Castrorum vigiles, nullas tuba verberet aures.
Crastina dira quies et imagine maesta diurna
Undique funestas acies feret undique bellum.
Unde pares somnos populi noctemque beatam?