Crinales vittas afflabat anhelitus oris.
Fessa labore fugae ‘fer opem, deprendimur,’ inquam,
‘Armigerae, Diana, tuae, cui saepe dedisti
Ferre tuos arcus inclusaque tela pharetra.’
Mota dea est spissisque ferens e nubibus unam
Me super iniecit. lustrat caligine tectam
Amnis et ignarus circum cava nubila quaerit.
Bisque locum, quo me dea texerat, inscius ambit
Et bis ‘io Arethusa, io Arethusa’ vocavit. . . .
In latices mutor, sed enim cognoscit amatas