[608] Ib. 681 D. “Tunc Edgarus Adelinus, et Robertus Bellesmensis, atque Guillelmus de Archis monachus Molismensis præcipui ducis consiliarii erant”—an oddly assorted company. This is in 1090.
[609] Ib. 677 A. “Optimatum suorum supplicationibus adquiescens, Henricum fratrem suum concessit, et a vinculis in quibus cum Roberto Belesmensi constrictus fuerat absolvit.”
[610] Ib. 689 C. “Constantienses Henricus clito strenue regebat, rigidusque contra fratres suos persistebat. Nam contra ducem inimicitias agitabat pro injusta captione quam nudiustertius, ut prædictum est, ab illo perpessus fuerat. Regi nihilominus Angliæ hostis erat pro terra matris suæ.”
[611] Ord. Vit. 689 C. “Oppida sua constanter firmabat, et fautores sibi de proceribus patris sui plurimos callide conciliabat. Abrincas et Cæsarisburgum et Constantiam atque Guabreium, aliasque munitiones possidebat, et Hugonem comitem et Ricardum de Radveriis, aliosque Constantinienses, præter Robertum de Molbraio, secum habuit, et collectis undique viribus prece pretioque quotidie crescebat.”
[612] Ord. Vit. 680 B. “Turmas optimatum adscivit, et Guentoniæ congregatis quæ intrinsecus ruminabat sic ore deprompsit.” The Chronicler tells us, under 1090, how “se cyng wæs smægende hu he mihte wrecon his broðer Rodbeard swiðost swencean, and Normandige of him gewinnan.” The custom of holding the Easter Gemót at Winchester seems to fix this assembly to Easter. 1090.
The continuance of the three yearly assemblies is well marked by William of Malmesbury in the Life of Wulfstan (Ang. Sac. iii. 257); “Rex Willelmus consuetudinem induxerat [that is, he went on with what had been done T. R. E.], quam successores aliquamdiu tritam consenescere permisere. Ea erat, ut ter in anno cuncti optimates ad curiam convenirent, de necessariis regni tractaturi, simulque visuri regis insigne, quomodo iret gemmato fastigiatus diademate.”
[613] Ord. Vit. 680 C. “Commoneo vos omnes qui patris mei homines fuistis et feudos vestros in Normannia et Anglia de illo tenuistis, ut sine dolo ad probitatis opus mihi viriliter unanimiter faveatis.”
[614] Ib. “Colligite, quæso, concilium, prudenter inite consilium, sententiam proferte, quid in hoc agendum sit discrimine. Mittam, si laudatis, exercitum in Normanniam, et injuriis quas mihi frater meus sine causa machinatus est talionem rependam. Ecclesiæ Dei subveniam, viduas et orphanos inermes protegam, fures et sicarios gladio justitiæ puniam.”
[615] See N. C. vol. ii. pp. 93, 95.
[616] Ord. Vit. 680 C. “His dictis omnes assensum dederunt et magnanimitatem regis collaudaverunt.”