[835] Ib. “Licet in alia monasteria et ecclesias ferocius ageret, ipsis tamen non solum nihil auferebat, sed etiam de suo dabat, et ab injuriis malignorum sicut pater defendebat.”
[836] See N. C. vol. iv. p. 674.
[837] Sim. Dun. u. s. “Hoc tempore refectorium, quale hodie cernitur, monachi ædificaverunt.”
[838] Ib. “Tertio anno expulsionis episcopi, cum homines regis quoddam in Normannia castellum tenentes obsiderentur, et jamjamque capiendi essent, eos episcopus a periculo liberavit, et consilio suo ut obsidio solveretur effecit.”
[839] Sim. Dun. His. Eccl. Dun. iv. 8. “Unde rex placatus, universa quæ in Anglia prius habuerat, ei restituit.” More formally in the Gesta Regum, 1091; “Veniens Dunelmum, episcopum Willelmum restituit in sedem suam, ipso post annos tres die quo eam reliquit, scilicet tertio idus Septembris.” The time of three years is not quite exact; see above, [p. 94.]
[840] Hist. Eccl. Dun. u. s. “Ille nequaquam vacuus rediit, sed non pauca ex auro et argento sacra altaris vasa et diversa ornamenta, sed et libros plurimos ad ecclesiam præmittere curavit.”
[841] See above, [p. 295], and below, [p. 305].
[842] Chron. Petrib. 1091. “Se cyng W…. sona fyrde hét ut abeodan ægðer scipfyrde and landfyrde; and seo scipferde, ær he to Scotlande cuman mihte, ælmæst earmlice forfór, feowan dagon toforan S[~c]e Michæles mæssan.” Florence calls the host “classis non modica et equestris exercitus,” and adds that “multi de equestri exercitu ejus fame et frigore perierunt.”
[843] Chron. Petrib. 1091. “Ac þa þa, se cyng Melcolm gehyrde þæt hine man mid fyrde secean wolde, he for mid his fyrde ut of Scotlande into Loðene on Englaland, and þær abad.” Florence, followed by Simeon, oddly enough translates this; “Rex Malcolmus cum exercitu in provincia Loidis occurrit.” Hence some modern writers have carried Malcolm as far south as Leeds, I presume only to Leeds in Yorkshire. Orderic (701 A), though, as we shall see, he somewhat misconceives the story, marks the geography very well; “Exercitum totius Angliæ conglobavit, ut usque ad magnum flumen, quod Scotte Watra dicitur, perduxit.” The “Scots’ Water” is of course the Firth of Forth. So Turgot in the Life of Margaret (Surtees Simeon, p. 247) speaks of “utraque litora maris quod Lodoneium dividit et Scotiam.” See Appendix P.
[844] Chron. Petrib. ib. “Ða ða se cyng William mid his fyrde genealehte þa ferdon betwux Rodbeard eorl and Eadgar æþeling, and þæra cinga sehte swa gemacedon.” So Florence; “Quod videns comes Rotbertus, clitonem Eadgarum, quem rex de Normannia expulerat, et tunc cum rege Scottorum degebat, ad se accersivit: cujus auxilio fretus, pacem inter reges fecit.” On the details in Orderic, see Appendix P.