[855] See N. C. vol. v. p. 121. The Chronicle in 1093 brings him in as “Dunecan … se on þæs cynges hyrede W. wæs, swa swa his fæder hine ures cynges fæder ær to gisle geseald hæfde.”
[857] Could there be any reference to the non-restoration of Odo? See above, [p. 283].
[859] Chron. Petrib. 1091. “And se eorl Rodbeard her oð X[~p]es mæsse forneah mid þam cynge wunode, and litel soðes þær onmang of heora forewarde onfand; and twam dagon ær þære tide on Wiht scipode and into Normandig fór, and Eadgar æþeling mid him.” So Florence; “Rex … secum fere usque ad nativitatem Domini comitem retinuit, sed conventionem inter eos factam persolvere noluit. Quod comes graviter ferens, xᵒ. kal. Januarii die cum clitone Eadgaro Normanniam repetiit.”
[860] Florence (1091) tells this tale; “Magnus fumus cum nimio fœtore subsecutus, totam ecclesiam replevit, et tamdiu duravit, quoad loci illius monachi cum aqua benedicta et incensu et reliquiis sanctorum, officinas monasterii psalmos decantando circumirent.” William of Malmesbury (iv. 323) gives more details, and is better certified as to the cause; “Secutus est odor teterrimus, hominum importabilis naribus. Tandem monachi, felici ausu irrumpentes, benedictæ aquæ aspergine præstigias inimici effugarunt.” A modern diplomatist might have said that the prestige of the evil one was lowered.
[861] Florence again tells the tale; but William of Malmesbury (iv. 324) again is far more emphatic, and seems to look on the winds as moral agents; “Quid illud omnibus incognitum sæculis? Discordia ventorum inter se dissidentium, ab Euro-austro veniens decimo sexto kal. Novembris Londoniæ plusquam secentas domos effregit…. Majus quoque scelus furor ventorum ausus, tectum ecclesiæ sanctæ Mariæ quæ ‘ad Arcus’ dicitur pariter sublevavit.” But Florence is simply setting down events under their years, while William is making a collection of “casualties,” to illustrate the position that “plura sub eo [Willelmo Rufo] subita et tristia acciderunt,” and notes this year as specially marked by “tumultus fulgurum, motus turbinum.”
[862] Flor. Wig. 1092. “Civitas Lundonia maxima ex parte incendio conflagravit.”
[863] See N. C. vol. i. p. 321.
[864] See N. C. vol. iv. p. 691.